Sinds 2015 ben ik actief in GroenLinks Zoetermeer vanuit een intrinsieke motivatie om maatschappelijke betrokken te zijn. Ik had mijzelf voorgenomen om in plaats van bestuurlijk, politiek actief te worden. Hierin ben ik enigszins geremd door een ziekteper

Commissielid, een uitdaging!

Pauline Mulholland, commissielid

Sinds 2015 ben ik actief in GroenLinks Zoetermeer vanuit een intrinsieke motivatie om maatschappelijke betrokken te zijn. Ik had mijzelf voorgenomen om in plaats van bestuurlijk, politiek actief te worden. Hierin ben ik enigszins geremd door een ziekteperiode, maar op 29 mei 2018 ben ik benoemd als commissielid voor GroenLinks in de Zoetermeerse gemeenteraad. Nu moet ik mijzelf afremmen om niet te veel hooi op mijn vork te nemen.

Commissiewerk is binnen GroenLinks Zoetermeer qua voorbereiding en het nemen van besluiten gelijkwaardig aan het werk van raadsleden. Natuurlijk buiten het feit dat raadsleden een zetel hebben en de daaraan verbonden rechten en plichten. Tijdens fractievergaderingen doen wij over alle onderwerpen behorend bij diverse portefeuilles een duit in het zakje.  Besluiten nemen wij na iedereen gehoord te hebben.  Ik ervaar dit als een prettige manier van omgaan met elkaar in een groep, toch bestaand uit mensen met diverse meningen.

Als commissielid ben je in commissies eerste of tweede woordvoerder t.b.v. een portefeuille. Ik ben eerste woordvoerder economie, arbeidsparticipatie, veiligheid en sociale cohesie. Tweede woordvoerder armoedebeleid, cultuur en evenementen. Mijn hart ligt bij de driehoek economie (sociale ondernemingen, circulaire economie), arbeidsparticipatie en armoedebeleid.  Ik denk dat door een andere kijk op economie, bijvoorbeeld vanuit het perspectief van de donuteconomie, je anders naar werk kunt kijken. Door anders naar werk te kijken, kunnen er meer oplossingsrichtingen komen om het bestaan van armoede te verminderen. Heel ideologisch, ik weet het, maar als je niet kunt dromen komt er nooit een andere zienswijze.  Dus daarom even concreet: met zijn drieën, Renske (bestuurslid), Claire (raadslid) en ik, hebben we het dossier armoede opgepakt en zijn we gestart met het in beeld krijgen welke mensen in armoede leven, hoe je in armoede terecht kunt komen, hoe mensen dit beleven, hen vragen welke oplossingen zij zelf hebben, welke instanties zich bezighouden met armoedeproblematiek , welke wetten en regelgevingen er zijn, welke instanties dit uitvoeren, kortom wij willen helderheid. Helderheid, zodat wij in de commissievergaderingen iedere keer als er een onderwerp wordt besproken rond armoede wij de juiste vragen kunnen stellen. Helderheid, zodat Claire in de raad de juiste moties en amendementen in kan dienen om het armoedebeleid zo bij te sturen, dat er meer oplossingsrichtingen voor de armoedeproblematieken kunnen komen. 

Commissievergaderingen op zich ervaar ik af en toe als te detaillistisch, zelf ben ik meer een mens van de grote lijnen. Dat is dus een leerpunt voor mij om ook meer te letten op details in voorstellen en hier meer vragen ter verheldering op te stellen. Door goed naar andere partijen In de commissievergaderingen te luisteren leer ik wel meer over vanuit welke visie men redeneert in het debat. De gevolgde debattraining georganiseerd door de griffie heeft daar zeker aan bijgedragen.

Stap voor stap, zodat het lijntje niet breekt,  maak ik mij het werk eigen, in een leuke en goed samenwerkende fractie, met een prima samenwerking tussen fractie en bestuur en met een GroenLinks wethouder eerste klas!